Een mierenplaag en de wil van God

 Onlangs werd mijn huis overspoeld door mieren.

In het begin zag ik af en toe één of twee mieren. 

Niets bijzonders. 

Maar voordat ik het wist, zaten ze overal.

Mijn woning was vroeger een garage van een appartementencomplex en staat direct in contact met de grond. 

Daardoor vinden allerlei insecten gemakkelijk hun weg naar binnen.
Ik vind dat een zekere mate van samenleven met insecten er nu eenmaal bij hoort.

Bovendien is ongedierte bestrijden gedoe, dus ik liet het een tijdje voor wat het was.

Tot ik op een dag de koelkast wilde openen.

Ik legde mijn hand op de deur en voelde iets bewegen.
Met een gil trok ik mijn hand terug.
Het bleek een eindeloze colonne mieren te zijn.
Op dat moment dacht ik:
"Hier moet iets aan gedaan worden..."

Dus vroeg ik Masujiro om advies.
Zijn reactie kwam ongeveer neer op:
"Mierengif. Eén keer neerzetten en klaar."
Nou ja, niet letterlijk in die woorden, maar dat was de strekking.

Dus ging ik naar Karwei en kocht dit:

Mieren Lokdozen
€ 7,99.

Later keek ik op Amazon naar de beoordelingen.

Gemiddeld 3,3 sterren.
Niet bepaald indrukwekkend.
Toch werkte het bij mij verrassend goed.

In het doosje zit lokaas met een aantrekkelijke geur. 

De mieren nemen het mee naar hun nest en volgens de verpakking wordt uiteindelijk de hele kolonie uitgeroeid.
En inderdaad: binnen drie dagen waren de mieren verdwenen.

De lokdozen staan nog steeds in een hoek van de keuken en naast de voordeur.
En telkens als ik ze zie, vraag ik me af:
Zijn werkelijk alle mieren dood?
En als er een paar hebben overleefd, hoe zouden zij zich voelen?

Vanuit hun perspectief moet het volkomen onbegrijpelijk zijn geweest.
Ze dachten dat ze goud hadden gevonden.
Vol enthousiasme sleepten ze hun schat naar het nest.
En daarmee vernietigden ze hun eigen beschaving.

Misschien keek een niet jongere werkmier om zich heen naar de lichamen van zijn gevallen soortgenoten en riep:
"Waarom? Wat hebben wij verkeerd gedaan?"
Hij was een gewone werkmier.
Niet bijzonder ambitieus.
Niet uitzonderlijk trouw.
En zeker niet kwaadaardig.
Voor de koningin en voor de welvaart van de kolonie trok hij eropuit om voedsel en grondstoffen te zoeken.
Toen ontdekte hij wat leek op een goudmijn en bracht de rijkdom mee naar huis.
Hij had dromen.
Hier zijn overvloedige bronnen.
Onze kinderen en kleinkinderen zullen nooit honger lijden.
Toekomstige generaties zullen floreren.
Jaar na jaar zal de kolonie groter en sterker worden.

Maar de prijs van die droom bleek onvoorstelbaar hoog.
Door puur toeval overleefde hij, maar zijn donkere ogen schoten angstig door de verwoeste kolonie.
Niets had nog betekenis.
Wat had hij anders moeten doen?
Hoe moest hij nu verder leven?
Hij richt zijn blik naar de hemel en bidt:
"O God, o God. Waarom? Waarom legt U ons deze beproeving op?"

En dan mompelt God, van een hoogte die voor een mier onvoorstelbaar is, in een taal die de mier niet kan begrijpen:
"Sorry, maar ik wilde gewoon geen mieren in mijn keuken."

Goed.
Ik weet niet of hier een diepe levensles in zit.
Maar als ik één conclusie moet trekken, dan is het deze:
Dit mierengif werkt echt.
Uitstekende prijs-kwaliteitverhouding.
Aanrader!